نحوه چیدن مبلمان در فضای خانه

در خانه های با فضای کم قسمت پذیرایی و نشیمن یکی هست پس باید نحوه چیدمان مبلمان طوری باشد که این دو فضا را از هم جدا سازی نماید. دکور این قسمت از خانه یکی از مهمترین قسمت های دکور بحساب می آید زیرا مهمان بعد از ورود به خانه اولین چیزی که به چشمش میخورد پذیرایی است.
در فضای نشیمن و پذیرایی، وجود سه بخش الزامی است:
 بخشی برای مبلمان نشیمن، مبلمان پذیرایی که می تواند با بخش نشیمن ترکیب شود و ناهارخوری. البته در خانه هایی با آشپزخانه اوپن می توان فضای اوپن را به عنوان فضای ناهار خوری در نظر گرفت.

مبلمان
اگر قرار است بیش از یک ستمبل در فضای نشیمن قرار داده شود، می توانید یک ست مبل راحتی انتخاب کنید. مبلمان راحتی معمولا در فضایی از خانه قرار می گیرد که بعنوان نشیمن افراد خانواده در نظر گرفته شده است. از مبل های رسمی تر برای پذیرایی از میهمانان استفاده کنید. برای ایجاد هماهنگی بین ست های مختلف مبلمان می توانید از چوبی یک رنگ و یا روش دیگر، استفاده از رومبلی هایی با پس زمینه رنگی یکسان است.

چیدمان مبلها در فضا نیز باید طوری باشد که دسترسی به همه آنها آسان باشد. همچنین دربین مبل ها باید فضایی خالی به اندازه حداقل ۲۵ سانتیمتر وجود داشته باشد و برای عبور و مرور نیز فاصل های بین ۶۰ تا ۹۰ سانتیمتردر نظر گرفته شود. بهتر است که بین هر دو مبل، میزهای عسلی قرار گیرند که محلی مناسب برای قرار دادن انواع آباژورو عناصر تزئینی خواهند بود. نکته مهم دیگر در چیدمان مبلها این است که سعی کنید تا حد امکان، مبلی پشت به ورودی قرار نگیرد. قرار دادن مبلها به صورتی که پشت به پشت قرار بگیرند نیز، مناسب نیست.

نکته آخر، نحوه قرار دادن میز ناهارخوری در فضاست. میز ناهارخوری باید طوری جانمایی شود که دسترسی آن به آشپزخانه بدون عبور از میان مبلها میسر باشد. برای آنکه بتوان به راحتی در هنگام نشستن افراد دور میز از پشت صندلی ها حرکت کرد نیز، فاصل های بین ۸۰ تا ۱۰۰سانتیمتر میان میز و دیوارها ضروری است.

یکی دیگر از را ههای تقسیم بندی فضا،استفاده از انواع فرش است. با توجه به تعداد مبل های خود می توانید آنها را در اطراف فرش جانمایی کنید. ابعاد فرش باید به گونه ای باشد که زیر مبلها قرار نگیرد اما پایه های جلویی مبل ها روی فرش باشند. بهتر است که چیدن مبلمان در فضای نشیمن و پذیرایی با توجه به نقاط عطف در فضا انجام شود. یکی از این نقاط، محل قرار گرفتن شومینه است. تلویزیون نیز می تواند نقطه عطفی مناسب باشد. مبلمان باید رو به نقطه عطف و در اطراف آن چیده شود به گونه ای که بتوان از روی مبلها به تلویزیون یا شومینه دید داشت.

سقف
با تغییر ارتفاع سقف می توان فضا تفکیک کرد. باید توجه داشته باشید که میان طرحهای کف و سقف کاذب هماهنگی ایجاد کنید تا از نظر بصری، فضا یکپارچه به نظر برسد. نورپرداز یهای سقف هم، باید به گونه ای باشد که نور لازم را برای هر قسمت از فضا تامین شود تا در مواقعی که از بخش خاصی از فضا، استفاده نمی کنید، بتوانید چراغ های مربوط به آن را خاموش کنید.

کفسازی
هرفضایی باید متناسب با کاربرد آن باشد. در خانه هایی که نشیمن و پذیرایی با یکدیگر ترکیب شده اند، میتوانید با استفاده از کفسازی، ا ین فضا رابه قسمتهای مختلف تفکیک کنید. برای تقسیم بندی فضا میتوان از سرامیک با رنگهای متفاوت کمک گرفت و فضا را به بخشهای کوچکتری تقسیم کرد. استفاده از حاشیه های رنگی در اطراف هر بخش نیز از راههایی است که می تواند به تفکیک فضاها کمک کند.

در عین حال، میتوان با تنظیم ابعاد مناسب برای این حاشیه ها، میزان پرت سرامیک های کف را به حداقل برساند. چیدمان سرامیک ها می تواند با طرحهایی مختلف انجام گیرد. در فضاهایی که دیوارها گونیا نیستند ( به حالت ۹۰ درجه قرار نگرفته اند)، بهترین راه، استفاده از سرامیک های با طرح لوزی است تا زوایای غیرا ز ۹۰درجه را به راحتی پوشش دهند، ا ما در نظر داشته باشید که پرت سرامیک ها در طر حهای لوزی بیش از طر حهای ساده است.

طر حهای حصیری نیز گونیا نبودن فضا را پوشش می دهند و ضمنا پرت کمتری نسبت به حالت لوزی دارد. به خاطر داشته باشید که استفاده از سرامیک ها با ابعاد بزرگ برای فضاهای بزرگ مناسب است، اما در فضاهای کوچکتر، استفاده از سرامیک های بزرگ توصیه نمی شود تا میزان خرد شدن سرامیک در فضا کاهش یابد وحس تعادل بصری بیشتری ایجاد شود.

2 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *